Stosunek prawny
Stosunek prawny – jest szczególną postacią stosunku społecznego. Człowiek żyjący w społeczeństwie wchodzi z innymi jednostkami w różnego rodzaju stosunki: towarzyskie, koleżeńskie, przyjaźni, rodzinne itp. Zachowania osób biorących udział w tych stosunkach nie są regulowane przez prawo obowiązujące. Panuje jakby dowolność zachowań podmiotów biorących w tych stosunkach udział.
Szczególność stosunku prawnego, jako wyodrębnionego z innych stosunków społecznych polega na tym, że zachowania podmiotów uczestniczących w stosunku prawnym są wyznaczone przez normy prawa obowiązującego. Stosunek prawny jest swojego rodzaju sposobem na realizowanie norm prawnych. Jeden podmiot stosunku prawnego jest do czegoś zobowiązany, a drugi do czegoś uprawniony. Stosunek prawny istnieje pomiędzy podmiotami tak długo, jak długo co najmniej jeden z nich (podmiotów) ma ustanowione przez normę prawną uprawnienie lub obowiązek. Gdy uprawnienie, obowiązek gaśnie - przestaje istnieć miedzy tymi podmiotami stosunek prawny. Możemy wyróżnić ze względu na metodę regulacji stosunki: cywilno – prawne (regulowane przez normy prawa cywilnego), karno – prawne (regulowane przez normy prawa karnego), administracyjno – prawne (regulowane przez normy prawa administracyjnego).
Stosunki prawne powstają w wyniku zaistnienia okoliczności przewidzianych w hipotezie normy prawnej. Te wyszczególnione w hipotezie okoliczności to tzw. fakty prawne. faktami prawnymi będą więc takie zdarzenia faktyczne (zdarzenia zaistniałe w rzeczywistości), z którymi norma prawna wiąże powstanie, zmianę lub ustanie konkretnego stosunku prawnego.